Luc als mens

Ik ben geboren op 18 april 1946, en dus de 65 voorbij. Ik was gehuwd met Ann Cocle, maar sinds 2003 gescheiden. Sinds 2006 is Chantal Van Audenhove mijn partner. Zij is professor aan de Katholieke Universiteit van Leuven, waar zij doceert in de medische faculteit. Zij is daarnaast ook directeur van LUCAS een onderzoekinstituut dat zich toelegt op zorgonderzoek (http://www.kuleuven.be/lucas). Zij coördineert ook binnen het Steunpunt Volksgezondheid, Gezin en Welzijn de onderzoeksprogramma’s van de Vlaamse Regering.

Zij is de moeder van
- Simon, die eerlang zijn Master in Lichamelijke Opvoeding moet behalen en die reeds twee maal Belgisch Kampioen was in de sprint-triatlon en tweede was op het jongste Belgische Kampioenschap in Izegem,
- Jeroen, die dit jaar afstudeerde als Handelsingenieur

Ik verloor een dochtertje bij de geboorte, een zoon bij een auto-ongeval in december 1995 en heb nu nog een dochter Valerie. Zij is gehuwd en heeft één pleegdochter (19jaar) en drie adoptiekinderen (elf, acht en vier jaar). Zij werkt in het kader van KBC. Zij woont in Grimbergen bij Brussel.

Ik werd geboren in Maldegem in een gezin van kleine middenstanders.
Mijn vader was een gediplomeerd huisschilder, die een goede naam had omwille van zijn vakbekwaamheid, zijn werkkracht en zijn correctheid. Hij kwam zelf uit een gezin van landbouwers en vlassers, die naderhand overschakelden op brandstoffen. De familie Martens heeft haar wortels in het grensgebied van het Meetjesland en Zeeuws Vlaanderen. De familie Martens was zeer christelijk. Ik had dan ook een ‘Nonkel paster” en een ‘tante nonnetje’, die trouwens gevormd werd in de Roesbrugge Damen in Ieper.

Mijn moeder was huishoudster en stond mijn vader bij in de zaak. Ze deed o.m. de winkel die een ruime cliënteel had. Ze kwam uit een gezin van 5 kinderen – 4 meisjes en één jongen. Bij haar thuis waren het heel kleine boeren die het behoorlijk moeilijk hadden. Als meisje van 14 werd ze door de kasteelheer, die de eigenaar was van de hoeve waar het gezin woonde, op het kasteel als kindermeisje tewerkgesteld. Haar verhaal is een variante op de TV-serie Upstairs Downstairs. Het was een mooie, zeer werkzame vrouw, die graag op mij beroep deed voor hulp in het huishouden (kuisen, strijken, koken, ...). Wat ik ook graag deed (en doe).

Ik ben door mijn vorig huwelijk in Roeselare beland. Na mijn leeropdracht in Sint-Kruis bij Brugge werd ik leraar in het College van Ieper – Yves Leterme, Jan Durnez e.a. waren er mijn leerlingen – waar ik leraar geschiedenis, Latijn, Grieks en antieke cultuur was. Schepen Hoorne en zijn echtgenote Monique waren één van de eerste mensen die ik ooit in Roeselare leerde kennen en met wie ik een goede band had. Maar ik leerde er ook vlug Victor Coppé, de vader van Schepen Griet Coppé, kennen op het ogenblik dat hij de kas van de BAC deed en tegelijk ook lokaal secretaris was van de toenmalige CVP. Hij sloot me aan bij de partij. Ik was ook vrij vlug lid van een gezinskring, waardoor ik ook heel wat gezinnen met veel diepgang leerde kennen.

Sporten

In mijn studententijd was ik een goede zwemmer, die vaak met succes deelnam aan clubkampioenschappen, een goede loper, die regelmatig deelnam aan de Cross der Jongeren in Waregem, een behoorlijke voetbalspeler die zijn plaats had in het collegeteam en een behoorlijke fietser, die dweepte met Rik Van Looy. Een van mijn goede kennissen was toen Camiel Vyncke, die naderhand tweede werd in de Ronde van de Toekomst – een rittenkoers die parallel liep met de Ronde van Frankrijk. Ook nu sport ik nog regelmatig (zwemmen, lopen, fietsen, ...) met mijn partner, die ook bijzonder sportief is.

Literatuur

Mijn voorkeur gaat naar filosofische en sociologische essays en naar fictie. Ik verorber zowel de klassieke Nobelprijswinnaars (Thomas Mann, Hemingway, John Steinbeck, …), als eigentijdse schrijvers als Grünberg, of bij ons: Mortier, Tom Lanoye (Sprakeloos), Dimitri Verhulst e.a. Ik heb een grote belangstelling voor de Nederlandstalige poëzie met een voorkeur voor het transparante schrijfwerk van Herman De Coninck, Bernard Dewulf, Hagar Peeters en het vele talent dat regelmatig gebundeld wordt in ‘Het Liegend Konijn’.

Muziek

Ik hou van de polyfonie en ik ben een regelmatig bezoeker van het Festival van Vlaanderen in Brugge. Ook veel werk van de grote klassiekers (Mozart, Beethoven – of dichter bij ons – Gustav Mahler,…) kan mij erg bekoren. En dan zijn er nog het Nederlandstalige ‘hooglied’ met de stemmen van Ramses Shaffey en Liesbeth Lizt, het Franse chanson, Neil Diamond, Cat Stevens – ik ben er gek van -… en de popmuziek, waarbij ik lange tijd een grote fan was van o.m. Madonna, al haar capriolen ten spijt…

Schilderkunst

Ik heb de klassieke namen zowat achter mij gelaten en kijk met veel belangstelling naar de Vlaamse en internationale eigentijdse kunstenaars: Jan Fabre, Annemie Vandekerckhove, Hans Opdebeeck, Berlinde De Bruyckere, Koen Van Mechelen, Ai Wei Wei, Christo, Fontana, …
Daarnaast heb ik een grote belangstelling voor de beeldende kunsten – ik bezoek dus graag tentoonstellingen, ga tweejaarlijks naar de Biënnale van Venetië en vijfjaarlijks naar Documenta in Kassel -, en voor de muziek – De Spil heeft jaar na jaar een mooi programma – waarvoor ik regelmatig naar Brussel, Brugge of Gent ga. Ik volg ook met veel belangstelling wat er op dat vlak allemaal in Roeselare gebeurt.

Film

Ik hou van film kijken, maar ik maak er nauwelijks de tijd voor. Uit mijn jongere jaren herinner ik mij de prachtige prent van Marcel Camus – Orfeu Negro. Meer recent zag ik twee films van de Chinese cineast Wong Kar Wai (‘2046’ en ‘In the Mood for Love’).

Daarnaast

Ik hou van huishoudelijke taken, gaande van klussen, overstrijken, kuisen en ... koken. Jammer genoeg mis ik de tijd om er meer mee bezig te zijn en mijn talenten aan te scherpen.

Op zondag mag ik wat uitslapen.
Als het enigszins kan gaan we naar Cadzand. Voor het ontbijt gaan we soms lopen vanuit Cadzand naar het Zwin. In de zomer gaan we regelmatig in zee zwemmen of sprinten we eens op en af naar Breskens.
We nemen keer op keer ruim de tijd voor het ontbijt.

Het gebeurt dat ik me de zondagavond toch wat tracht voor te bereiden op de nieuwe werkweek. Mails inhalen, enkele dossiers doornemen, de komende week organiseren. Gelukkig is dit voor Chantal niet anders.

Ik was lange tijd een favoriet van Denemarken, Ierland en Gelderland (de Achterhoek) in Nederland. Als classicus trekt ook Italië mij sterk aan, maar de wijn en de goede tafel zijn daar niet vreemd aan. Ik heb behoorlijk wat gereisd (Frankrijk, Spanje, Portugal en de Azoren, Griekenland, Turkije, Marokko, de VS, Peru, Tanzania, Mexico, enz.), maar nu ik wat ouder word, wil ik de buitengrens van mijn mogelijkheden aftasten voor de cirkel kleiner wordt.
Zo maakte ik deze zomer een fantastische reis naar Tanzania en beklom ik de Kilimanjaro.

We houden ook erg van korte reizen – vaak citytrips.
We weten dat ook ons eigen land bijzonder veel te bieden heeft en dat negeren we zeker niet.